Śliwa - Prunus

Wybór ozdobnych śliw nie jest aż tak imponujący jak wiśni, ale też ich kwitnienie nie jest tak spektakularne. Właściwie ich główną zaletą są barwne, efektowne liście. Najpopularniejsza w Polsce jest śliwa wiśniowa (P. cerasifera) 'Atropurpurea', która przez cały rok zachwyca purpurowoczerwonym ulistnieniem, w kwietniu przystrojona jest drobnymi białymi kwiatkami. W pełni wytrzymała na mrozy, niewymagająca, znakomicie sprawdza się w kompozycjach lub w szpalerach. Na uwagę zasługuje również 'Hessei' o wąskich liściach barwy czerwonej, latem w białe i różowe plamki, oraz karłowa śliwa dziecięca (P. cistena) w formie krzaczastej, którą często uprawia się w formie piennej. Wymienione tu śliwy nie owocują, niekiedy trafiają się na śliwie wiśniowej 'Atropurpurea', nie są one jednak ani zbyt liczne, ani smaczne. Wyjątkiem od reguły jest 'Trailblazer', odmiana piękna i użytkowa, obficie kwitnąca i wydająca czerwone, smakowite śliwki, które dojrzewają późno, we wrześniu, choć gałęzie pod ich ciężarem uginają się już w lipcu. Wiosną liście u tej odmiany są czerwone, później barwa jest już nieco mniej intensywna.

Jedną z bardziej znanych śliw spotykaną w całej Polsce na miedzach, przy drogach czy w zagajnikach jest tarnina, która wcześnie i obficie kwitnie na biało. Jej granatowe, drobne i cierpkie śliwki stają się po przymrozkach całkiem smaczne i zawierają dużo witaminy C. Kwiaty dawniej stosowano w lecznictwie ludowym, a z owoców robiono dżemy i marmolady.

Więcej o: