więcej zdjęć
Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Kuchenne ściany i podłogi
04.01.2005
, aktualizacja: 04.01.2005 15:37
W kuchni najlepiej stosować materiały odporne na wilgoć i łatwe do utrzymania w czystości. Szczególnie starannie trzeba przemyśleć sposób wykończenia ścian i podłogi w pobliżu ciągu roboczego.
Połączenie blachy i szkła jest atrakcyjne i daje wrażenie przestronności pomieszczenia.
ZOBACZ TAKŻE
- Na podłogę (04-01-05, 15:46)
NA ŚCIANĘ
Glazura
Jest bardzo trwała, odporna na szorowanie, działanie detergentów oraz wysokich temperatur. Płytki różnią się wzornictwem, wielkością i rodzajem powierzchni: są błyszczące (nadadzą wnętrzu wrażenie idealnej czystości), matowe bądź półmatowe. Mogą być zdobione na różne sposoby. Do wielu można dokupić tzw. dekory, czyli obrazki przedstawione na jednej lub kilku płytkach. W sprzedaży są kolekcje przeznaczone specjalnie do kuchni. Jedyna wada ścian pokrytych glazurą to fugi, które dość szybko się brudzą. Można je jednak zaimpregnować specjalnymi preparatami, które stworzą warstwę ochronną, albo zastosować spoiny epoksydowe odporne na tłuszcz i łatwe do czyszczenia, ale drogie.
Płyta laminowana
Wygląda jak płyta, z której robi się blaty, ale jest cieńsza - ma 8, 13, 16 lub 19 mm. Mocuje się ją do ściany kołkami rozporowymi lub przykle-ja. Można w ten sposób ujednolicić kolor ściany i blatu albo ściany i szafek. Miejsce styku blatu ze ścianą wypełnia się silikonem sanitarnym lub specjalnym profilem z tworzywa sztucznego.
Płytą laminowaną najczęściej wykańcza się ściany przy ciągu roboczym. Ponieważ jest łatwo palna, ze względów bezpieczeństwa nie powinno się jej stosować w pobliżu kuchni gazowej.
Farby
Rozmaitość kolorów i odcieni farb pozwala w prosty i szybki sposób nadać ścianom dowolne barwy. Do kuchni najczęściej stosuje się farby emulsyjne (chronią przed wilgocią i jednocześnie przepuszczają parę wodną, czyli "oddychają"). Wśród nich najbardziej odporne na mycie i szorowanie są farby akrylowe i lateksowe. W miejscach narażonych na zabrudzenia warto użyć farby z połyskiem - da gładszą powierzchnię i łatwiej będzie ją myć. Po-zostałe ściany można pokrywać np. farbami strukturalnymi, które tuszują małe nierówności i po wyschnięciu mają bardzo ozdobną fakturę.
Naturalny kamień
Stosuje się go na ogół tylko przy ciągach roboczych. Ścianę wykłada się mniejszymi płytkami lub dużą jednolitą płytą, która przykrywa po-wierzchnię bez żadnych łączeń. Najlepszy jest granit. Jest to kamień odporny na wysoką temperaturę, działanie wody i chemikaliów używanych w kuchni. Bardzo dekoracyjne są marmury i trawertyny, trudniej jednak utrzymać je w czystości - łatwo wchłaniają tłuszcz i plamią się, dlatego ich powierzchnię należy impregnować specjalnymi środkami.
Kompozyty
To okleiny z materiału będącego mieszanką zmielonych minerałów i żywicy. Wyglądem przypominają kamień naturalny, ale dzięki rozmaitym pigmentom stosowanym do ich barwienia mają znacznie bogatszą kolorystykę. Znajdują zastosowanie zwłaszcza wtedy, gdy blat jest zrobiony z kompozytu - miejsce styku blatu ze ścianą staje się niewidoczne, a całość jest estetyczna. Niestety, ten rodzaj wykończenia jest drogi.
Blacha
Coraz częściej stosuje się ją w kuchniach, na ogół na ścianie przy kuchence lub ciągu roboczym. Może być nierdzewna albo aluminiowana, rzadziej miedziana. Daje poczucie sterylności, ale wymaga - niestety - codziennego czyszczenia, bo nawet czysta woda, zwłaszcza twarda, pozostawia na niej ślady.
Szkło
Do niedawna w ogóle nie było używane do takich celów, a dziś płyty szklane stały się modne. Mają 6 mm grubości, montuje się je najczęściej przy ciągu roboczym. Przezroczyste pozwalają wyeksponować powierzchnię ściany, chroniąc ją przed zachlapaniem i zarysowaniem. Matowe, wzorzyste lub kolorowe są zarazem ozdobą. Tafle mocuje się do ściany specjalnymi śrubami przechodzącymi przez otwo- ry wywiercone w szkle, umieszcza w ramach metalowych lub drewnianych albo po prostu przykleja (jeśli szkło nie jest przezroczyste). Płyty szklane kupuje się na zamówienie.
Okładziny korkowe
Mają przyjemną w dotyku powierzchnię i nie przyciągają kurzu, dlatego poleca się je do mieszkań alergików. Są sprzedawane w postaci płytek, które przykleja się bezpośrednio do ściany. Na ogół mają 3 mm grubości, a z wierzchu są impregnowane woskiem lub pomalowane transparentnymi farbami akrylowymi. Przy zlewozmywaku lepiej położyć płytki pokryte lakierem poliuretanowym, który jest bardziej trwały
Panele
Są bardzo łatwe do montowania. Poradzi sobie z tym każdy bez pomocy fachowca. Mogą być kładzione na ściany wykończone, a także nieotynkowane albo z nierównym tynkiem. Wykonuje się je z PCW, z płyty wiórowej lub MDF oklejonej dekoracyjną folią z tworzywa sztucznego - jednobarwną albo wzorzystą, np. imitującą drewno bądź kamienie. Układa się je pionowo, poziomo lub ukośnie, a panele z MDF nawet w jodełkę.
Glazura
Jest bardzo trwała, odporna na szorowanie, działanie detergentów oraz wysokich temperatur. Płytki różnią się wzornictwem, wielkością i rodzajem powierzchni: są błyszczące (nadadzą wnętrzu wrażenie idealnej czystości), matowe bądź półmatowe. Mogą być zdobione na różne sposoby. Do wielu można dokupić tzw. dekory, czyli obrazki przedstawione na jednej lub kilku płytkach. W sprzedaży są kolekcje przeznaczone specjalnie do kuchni. Jedyna wada ścian pokrytych glazurą to fugi, które dość szybko się brudzą. Można je jednak zaimpregnować specjalnymi preparatami, które stworzą warstwę ochronną, albo zastosować spoiny epoksydowe odporne na tłuszcz i łatwe do czyszczenia, ale drogie.
Płyta laminowana
Wygląda jak płyta, z której robi się blaty, ale jest cieńsza - ma 8, 13, 16 lub 19 mm. Mocuje się ją do ściany kołkami rozporowymi lub przykle-ja. Można w ten sposób ujednolicić kolor ściany i blatu albo ściany i szafek. Miejsce styku blatu ze ścianą wypełnia się silikonem sanitarnym lub specjalnym profilem z tworzywa sztucznego.
Płytą laminowaną najczęściej wykańcza się ściany przy ciągu roboczym. Ponieważ jest łatwo palna, ze względów bezpieczeństwa nie powinno się jej stosować w pobliżu kuchni gazowej.
Farby
Rozmaitość kolorów i odcieni farb pozwala w prosty i szybki sposób nadać ścianom dowolne barwy. Do kuchni najczęściej stosuje się farby emulsyjne (chronią przed wilgocią i jednocześnie przepuszczają parę wodną, czyli "oddychają"). Wśród nich najbardziej odporne na mycie i szorowanie są farby akrylowe i lateksowe. W miejscach narażonych na zabrudzenia warto użyć farby z połyskiem - da gładszą powierzchnię i łatwiej będzie ją myć. Po-zostałe ściany można pokrywać np. farbami strukturalnymi, które tuszują małe nierówności i po wyschnięciu mają bardzo ozdobną fakturę.
Naturalny kamień
Stosuje się go na ogół tylko przy ciągach roboczych. Ścianę wykłada się mniejszymi płytkami lub dużą jednolitą płytą, która przykrywa po-wierzchnię bez żadnych łączeń. Najlepszy jest granit. Jest to kamień odporny na wysoką temperaturę, działanie wody i chemikaliów używanych w kuchni. Bardzo dekoracyjne są marmury i trawertyny, trudniej jednak utrzymać je w czystości - łatwo wchłaniają tłuszcz i plamią się, dlatego ich powierzchnię należy impregnować specjalnymi środkami.
Kompozyty
To okleiny z materiału będącego mieszanką zmielonych minerałów i żywicy. Wyglądem przypominają kamień naturalny, ale dzięki rozmaitym pigmentom stosowanym do ich barwienia mają znacznie bogatszą kolorystykę. Znajdują zastosowanie zwłaszcza wtedy, gdy blat jest zrobiony z kompozytu - miejsce styku blatu ze ścianą staje się niewidoczne, a całość jest estetyczna. Niestety, ten rodzaj wykończenia jest drogi.
Blacha
Coraz częściej stosuje się ją w kuchniach, na ogół na ścianie przy kuchence lub ciągu roboczym. Może być nierdzewna albo aluminiowana, rzadziej miedziana. Daje poczucie sterylności, ale wymaga - niestety - codziennego czyszczenia, bo nawet czysta woda, zwłaszcza twarda, pozostawia na niej ślady.
Szkło
Do niedawna w ogóle nie było używane do takich celów, a dziś płyty szklane stały się modne. Mają 6 mm grubości, montuje się je najczęściej przy ciągu roboczym. Przezroczyste pozwalają wyeksponować powierzchnię ściany, chroniąc ją przed zachlapaniem i zarysowaniem. Matowe, wzorzyste lub kolorowe są zarazem ozdobą. Tafle mocuje się do ściany specjalnymi śrubami przechodzącymi przez otwo- ry wywiercone w szkle, umieszcza w ramach metalowych lub drewnianych albo po prostu przykleja (jeśli szkło nie jest przezroczyste). Płyty szklane kupuje się na zamówienie.
Okładziny korkowe
Mają przyjemną w dotyku powierzchnię i nie przyciągają kurzu, dlatego poleca się je do mieszkań alergików. Są sprzedawane w postaci płytek, które przykleja się bezpośrednio do ściany. Na ogół mają 3 mm grubości, a z wierzchu są impregnowane woskiem lub pomalowane transparentnymi farbami akrylowymi. Przy zlewozmywaku lepiej położyć płytki pokryte lakierem poliuretanowym, który jest bardziej trwały
Panele
Są bardzo łatwe do montowania. Poradzi sobie z tym każdy bez pomocy fachowca. Mogą być kładzione na ściany wykończone, a także nieotynkowane albo z nierównym tynkiem. Wykonuje się je z PCW, z płyty wiórowej lub MDF oklejonej dekoracyjną folią z tworzywa sztucznego - jednobarwną albo wzorzystą, np. imitującą drewno bądź kamienie. Układa się je pionowo, poziomo lub ukośnie, a panele z MDF nawet w jodełkę.
Drewno
Boazerii można użyć do wykończenia ścian w kuchni, pod warunkiem że listwy przed ułożeniem będą bardzo starannie wysuszone i zaimpregnowane ze wszystkich stron - tylko wtedy drewno nabierze odporności na wilgoć i zmiany temperatury. Po ułożeniu dobrze jest pokryć boazerię lakierem bezbarwnym, lakierobejcą (zmienia zabarwienie drewna, lecz pozostawia widoczne słoje) lub farbą kryjącą. Uzyskamy w ten sposób gładką powierzchnię, z której łatwo usunąć zabrudzenia. Uwaga: farba i lakier muszą być elastyczne (akrylowe wodorozcieńczalne), by pod wpływem zmian wilgotności nie łuszczyły się i nie pękały.
Tapety
Sprawdzają się tylko wtedy, gdy są odporne na częste mycie i szorowanie. Można położyć tapetę winylową, miękką w dotyku, z grubą warstwą wierzchnią, która od razu nada ścianie odpowiednią fakturę i barwę (np. imitującą drewno, kamień lub glazurę), albo jedną z tapet "podkładowych", które wymagają pokrycia odpowiednimi farbami emulsyjnymi.
Są trzy rodzaje takich tapet: z włókna szklanego (ściana wygląda jak pokryta tkaniną, jest bardzo odporna na uszkodzenia), tzw. raufazy (papierowe z dodatkiem wiórków drzewnych) i fizelinowe (z masy papierowej zmieszanej z włóknami tekstylnymi). Wszystkie maskują nierówności podłoża, są odporne na uszkodzenia i nie przyciągają kurzu.
Boazerii można użyć do wykończenia ścian w kuchni, pod warunkiem że listwy przed ułożeniem będą bardzo starannie wysuszone i zaimpregnowane ze wszystkich stron - tylko wtedy drewno nabierze odporności na wilgoć i zmiany temperatury. Po ułożeniu dobrze jest pokryć boazerię lakierem bezbarwnym, lakierobejcą (zmienia zabarwienie drewna, lecz pozostawia widoczne słoje) lub farbą kryjącą. Uzyskamy w ten sposób gładką powierzchnię, z której łatwo usunąć zabrudzenia. Uwaga: farba i lakier muszą być elastyczne (akrylowe wodorozcieńczalne), by pod wpływem zmian wilgotności nie łuszczyły się i nie pękały.
Tapety
Sprawdzają się tylko wtedy, gdy są odporne na częste mycie i szorowanie. Można położyć tapetę winylową, miękką w dotyku, z grubą warstwą wierzchnią, która od razu nada ścianie odpowiednią fakturę i barwę (np. imitującą drewno, kamień lub glazurę), albo jedną z tapet "podkładowych", które wymagają pokrycia odpowiednimi farbami emulsyjnymi.
Są trzy rodzaje takich tapet: z włókna szklanego (ściana wygląda jak pokryta tkaniną, jest bardzo odporna na uszkodzenia), tzw. raufazy (papierowe z dodatkiem wiórków drzewnych) i fizelinowe (z masy papierowej zmieszanej z włóknami tekstylnymi). Wszystkie maskują nierówności podłoża, są odporne na uszkodzenia i nie przyciągają kurzu.
