Polski dworek - szlacheckie gniazdo

Tekst: Elżbieta Błasikiewicz Stylizacja: Karolina Świderska Zdjęcia: Arkadiusz Ścichocki
06.09.2009 , aktualizacja: 05.10.2009 15:52
A A A Drukuj
Meble. Takie, które sprzyjały wygodnemu domowemu życiu, a więc stoły z krzesłami, kanapy, fotele i oczywiście łóżka, szafy, skrzynie, komody. Meble. Takie, które sprzyjały wygodnemu domowemu życiu, a więc stoły z krzesłami, kanapy, fotele i oczywiście łóżka, szafy, skrzynie, komody.
Nie tylko miejsce do mieszkania, ale też muzeum narodowej pamięci. Skromny, a jednak atrakcyjny. Tak bardzo, że przetrwał wieki w niemal niezmienionej formie i do dziś ma wielu amatorów. Dom to czy ideał?
Zastawa stołowa. Serwisy były rzadkością. Swobodnie zestawiano naczynia w różnych stylach - w miejsce stłuczonych musiały przecież pojawić się nowe.
Zastawa stołowa. Serwisy były rzadkością. Swobodnie zestawiano naczynia w różnych stylach - w miejsce stłuczonych musiały przecież pojawić się nowe.
O stylu w skrócie

Dworek polski na dobre zrósł się z pejzażem naszego kraju. Jego architektura (prostopadłościenna bryła z gankiem, kryta wysokim czterospadowym dachem) zmieniała się przez wieki jedynie w szczegółach. Z czasem, zwłaszcza w okresie zaborów, nabrał znaczenia symbolicznego - z siedziby ziemiańskiej przekształcił się w ostoję polskiej tradycji, obyczaju i patriotyzmu. Jego wnętrz nie urządzano ani kosztownie, ani reprezentacyjnie. Na umeblowanie składały się przeważnie sprzęty z różnych epok, przechodzące z pokolenia na pokolenie. Najważniejszym miejscem, gdzie spotykała się rodzina i przyjeżdżający w odwiedziny goście, był pokój dzienny. Oprócz mebli wypoczynkowych (najpierw tylko ław, krzeseł i foteli, później także kanap) musiał stać w nim stół, bo długie biesiadowanie związało się nierozerwalnie ze stylem życia polskiego ziemiaństwa.

Podziel się